81- Ebu
Hureyre’den (radıyellahu anhu)
rivayetle, Nebi sallallahu aleyhi ve sellem şöyle dedi: Allahu teâlâ
buyurdu: Kim benim bir veli kuluma düşmanlık ederse, muhakkak ona karşı savaş
ilan ederim. Kulum, kendisi üzerine farz ettiğim şeylerden daha sevimlisi ile
bana yakınlaşamaz.
Kulum bana nafilelerle yalınlaşmakta daim olur, taki ben onu severim. Onu sevdiğim zaman kendisi ile işittiği kulağı olurum, kendisi ile gördüğü gözü olurum, kendisi ile tuttuğu eli olurum, kendisi ile yürüdüğü ayağı olurum. Eğer benden bir şey isterse, elbette onu ona veririm, eğer bana sığınırsa, elbette onu sığındırırım.
Yaptığım bir şeyde, mü’min kulum hakkındaki tereddüdüm gibisiyle
(asla) tereddüt etmedim; ölümü kerih görür, ben de onu üzmeyi kerih görürüm.
(Buhari cilt: 8, sahf: 105)






