3. cilt- 2. MEKTUBUN BAŞLIĞI VE KONUSU

İkinci mektup, manevi ilimleri ve sırları toplayıcı mahdum-zade Hoca Muhammed Masum’a gönderilmiştir.

Mektubun konusu, bir takım nasihatler ve insanlardan sıyrılıp, noksan sıfatlardan münezzeh olan Allah'u teala Hazretlerine sığınmak hakkındadır.

2. MEKTUBUN TERCÜMESİ

Gerek bela anında, gerek bahşiş anında, gerekse bollukta, gerek şiddet anında, gerek zahmet anında, gerek rahmet anında, gerek nimet anında, gerekse ters bir durumda, gerek kolaylıkta, gerek zorlukta, gerek fakirlikte, gerek zenginlikte her halde, hamd Allah'a mahsustur.

Kendisi gibi hiçbir resulün imtihan edilmediği ve kendisi gibi hiç bir peygambere eziyet olunmayan Zat’a, en güzel dualar ve selamlar olsun.

İşte bu manadan dolayı, en önce gelenlerin ve sonra gelenlerin Efendisi oldu ve alemlere rahmet oldu. (sallallahu aleyhi ve sellem)

Ey keremli evladım! her ne kadar imtihan vakti acı çirkin bir yemek olsa da, ancak ele geçen fırsat ganimettir. Şu şekildeki, size bu vakitte bir fırsat verildi, sizin, nefsinize en küçük bir boşluk vermeden kendi işinize yönelip Allahu teala Hazretlerine karşı üzerinize bir borç olan hamdı eda etmelisiniz.

Sizin için üç işten birinden boş kalmak doğru değildir, o üç iş, sırasıyla yüce olan Kur’anı okumak, uzun bir kıraatle namaz kılmak ve tertemiz kelime olan   (لاَ اِلَهَ اِلاَّ اللهُ)

-Allah’tan başka hiçbir ilah yoktur- kelimesini söylemektir. Lâ kelimesiyle, nefsin ilahlaşmış isteklerini silmek ve emelle-rini ve maksatlarını def etmek lazımdır. Zira insanın kendisinden sadır olan talebi ve muradı, bir ilahlık davasıdır ve insanın kalbinde asla bir istek   ve kesinlikle hayalinde bir düşünce kalmaması lazımdır ki, hakiki kulluk oluşsun. Kulun isteğinin hasıl olmasını taleb etmesi, Mevlasının isteğini def etmeyi ve çekişmeyi  gerektiricidir ve işte şu mana, kulun Mevlasını silip kendi nefsini ilahlaştırmayı isbattır.

Mevlasının isteklerinden başka nefsinde hasıl olan düşüncelerden ve isteklerden hiçbir şey kalmayıncaya kadar, nefsinden ilahlık davasını silmesi ve bu davayı çok çirkin bir iş sayması lazımdır. Biz bu mananın bela ve imtihan günlerinde, Allah'ın izniyle çok kolay hasıl olmasını ümit ediyoruz. Ama bu vakitlerin gayrısında ise, bu arzu ve isteklerin her biri ye'cücün seddi gibidir.

Dolayısıyla tenha yerlerde oturulduğu halde şu işle meşgul olmak lazımdır, zira fırsat ganimettir, hem fitne günlerinde az, çoğa intikal eder. Bu fitne günlerinde nefisten gelen istekleri geri çevirip devamlı nefisle mücadele etmek lazımdır. Karşılaşma ister olsun ister olmasın, şart olan haber vermektir.

Nasihatım, kesinlikle bir düşünce ve isteğin kalmamasıdır. Bu söylenilen manayı annenize de bildirin. Her ne kadar geçmişte de kalsa şu mananın türediği halleri onlara delalet ediniz. Sözü açıklama makamında daha neyi söyleyelim, küçüklere acıyın ve onları Kur’an okumaya teşvik edin ve bizim tarafımızdan mümkün olduğunca hak sahiblerini razı edin. Selamet verici bir imana sahib olmak için dua etmeye devam ediniz. Şu vakitlerde kendisinde fayda olmayan işlerle uğraşılmaması gerektiğini, defalarca kuvvetli bir şekilde yazdık. Her nekadar dini kitablarla meşgul olunsa da ve talabe yetiştirmekle uğraşılsa da, Allahu tealanın zikrinden başka bir şeyle meşgul olmamak lazımdır. Zira vakit zikir vaktidir, nefsin isteklerini –lâ- manasının altına koyun ki, nefsin istekleri tamamıyla silinmiş olsun.

Sizin en mühim maksatlarınızdan olan işin hasıl olması, kalbinizde hiçbir istek ve emelinizin kalmaması lazımdır. Yine asla bir isteğinizin olmaması, Allahın işine ve iradesine, taktirine razı olmanız lazımdır.

-La ilahe illallah- kelimesinin ispat tarafında, hayeller ve bilgiler ki bunlar da evler köşkler, kuyular ve bahçeler, kitablar ve diğer kolay eşya-ların ötesinde, gaib kimliği bulunan Zat’ın dışında hiçbir şeyin olmaması lazımdır. Sizin vaktinizi daraltacak bir şey olmaması lazımdır. Allahu tealanın razı olmadığı hiç bir şey, sizin için bir emel ve rıza göstermek olmaması lazımdır. Çünkü biz bu dünyayı terketsek, bu eşyanın tamamı gidecek, o zaman bu eşyalarda bir düşüncemiz kalmaksızın bunları haya-tımızdan çıkartalım. Muhakkak ki Allah dostları şu işleri kendi istekleri ile terkettiler, biz de Allahu tealanın istemesiyle bu işleri terkedib Allaha şükredelim, umulur ki biz de tepeden tırnağa ihlaslı kullardan oluruz.

Azıcık dünya hayatının geçmiş olduğu her hangi bir mahal ve sizin oturduğunuz her bir mevzıyı vatan itikat etmeniz lazımdır. Zira dünya işleri kolaydır, ahiret işlerine yönelmek lazımdır. Annenizi teselli etmelisiniz, onu ahirete teşvik etmeniz gereklidir. Şayet Allahu teala dünyada karşılaşmayı nasib ederse iş kolaydır, yok böyle olmaz ise, Allahu teala Hazretlerinin takdirine teslim olup rıza göstermek lazımdır. Sırf keremi ile dünyadaki karşılaşmalarımızı havele edici olarak ahirette bizi cennette toplaması duamızdır, her halde hamd Allah’a mahsustur.

<<Asrımızda ise, başta Fethullah Gülen Hocaefendi ve Bediüzzaman Said Nursi Hazretlerinin , yazmış oldukları Mektublara baktığımızda , İslamı aynı Efendimiz (SAV) 'min yaptığı üzere doğrudan Tebliğ etmek yerine , öncelikle Yanlış tanıtılan İslamın, müntesiblerini dilenmeye mahkum eden, barbar ve terörist bir Din olarak algılanan İslam'ın, doğru tanıtılmasına yönelik mesajlar içeren mektublar yazdıklarına şahit olmaktayız ! >> (Gençadam sitesinden…)

Yukarki yazı diyalog felsefesini güdenlerin sözleri. İslamı nasıl anladıkları ve ne yapmak istedikleri ortada. Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellem, sadece Bizans Kisrasına yazmadı, etrafta bulunun bütün din sahibi kırallara gerektiği şekilde tebliğ etti. Hıristiyanlara yazılan mektubu, ayeti kerimenin bir parçası şeklindedir. “Aramızda ortak olan kelimeye gelin…” Bu ifadeler diğer mektublarında yoktur. Demek ki muhatabına göre yazmıştır. Hıristiyanlar, islama yakın olduklarını ve Allaha inandıklarını iddia ettiklerinden, onların anlayacağı uslup kullanılmıştır, ama hiç birisi gelmemiş kabul etmemişlerdir. Daha ne yazılacak ve söylenecek. Onlara yazılacak şey ancak şu olabilir: Ey Hıristiyanlar! Siz islama yakın olduğunuzu, Allah’a inandığınızı iddia ediyordunuz da, son peygamber size davet mektubu göndermişti ve siz kabullenmemiştiniz, hala daha aynı inattamısınız? Vaz geçip kabullenmeyecek misiniz? Denebilir.

Onlara mudara etmeye gerek yok, onlardan bir şey dilenmenize ise hiç gerek yok ve zelil olmanızdan başka bir şeye yaramaz, hem dünyada hem de ahırette zelil olursunuz.

İslamın devam bekası emri bil ma’ruf ve nehyi anil münkere bağlıdır. Yani islamı iyi bilip yaşayan kimseler, yaşantılarıyla ve ilmi dirayetleriyle islamı anlatacaklar ve takdim edecekler. Yaşamadığı halde islamın neyini anlatacaksınız, lüks içinde kara parayı aklamak için kurulan şirketler gazete ve basın kuruluşlarıyla ergenekon’un bir koluda sizin içinize girmişken islamı doğru anlatmaktan bahsetmenizin hiçbir değeri yoktur. Önce islamı, islam alimlerinin anladığı gibi anlayın, bir iki kişinin peşine takılıp kafayı kuma sokmayın. Papazla görüşmeden evvel haçlı seferlerini, bosna hersek olaylarını filistin katliamlarını bir düşünün, kiminle muhatab olacaksınız, kimden dileneceksiniz. Şerefi olan müslüman asla kafire boyun eğmez, islam yücedir, hiçbir kafirin islam üzerinde velayet hakkı yoktur. Kafirler necestir, hayvandan aşağıdırlar, dertleri şehvet ve ilahlıktır. Onlardaki kibir şeytanda yok, siz onlara hakkı kabul ettiremezsiniz, işinize bakın Allaha tam kul olun, hidayeti olan nasibini alır. Nitekim görüyoruz bazıları bir ezan sesiyle, Kur’an meali ile veya bir müslümanla tanışarak islamı seçiyor müslüman oluyor. Demekki hepsi olabilir, ama inatları ve küfürleri Allah’a iftiraları, Alah’a sövmeleri yani oğlu var demeleri işlerini bitiriyor.

İmamı Rabbani k.s. şöyle diyor: “İman ile küfür birbirine zıttır, asla bir arada olmaz.”

Şunu da söyleyelim: İslamı kim yanlış tanıtmış? Yine kendileri, İngilizin yetiştirdiği sahte şeyhler ve hoca bozuntuları halife Abdul Hamd hanı r.a. tahttan indirerek ehil olmayanları ortalığa yerleştirdi ve islamı bozuk kimselerle yanlış takdim etti. Müslim gündüz ve kalkancı olayları gözümüzün önünde. Bunlardan evvel geçenlerin haddi hesabı yok.

O halde biz ehli sünnet mü’minlerin bu hususta bir suçu ve kabahati yoktur, kabahat sahte liderlik koltuğunda olanlardadır. Vebal de onların üzerinedir.

Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellem’in usulüne dönmedikçe, asla felah bulamayız ve başarılı olamayız. Onun metodu yerine konan metodlar hiçbir işe yaramaz, zira hadisi şerifin beyanına göre bid’at ehlinin namazı, orucu, haccı, cihadı ve hiçbir tasarrufu kabul değildir.