Ashâbın ileri gelen fâkihlerinden ve aynı zamanda Abâdile'den olan sahâbi. Ebu Muhammed veya Ebu Abdurrahman künyesiyle tanınan Abdullah, Amr b. As'ın oğlu idi. Annesi de Râita (Reyta) binti Münebbih'tir. Abdullah, babası Amr b. el-As'dan önce müslüman oldu ve onunla birlikte Hicri yedinci yılda Medine’ye hicret etti.

Abdullah b. Amr (r.a.), Hz. Peygamber (s.a.s.)'in meclislerine devam ederdi. Onun tanındığı özelliklerden biri, Rasûlullah'ın sözlerini ezberlemek ve kaydetmekti. Ashâb, Abdullah'ın her şeyi yazdığını görerek, onu, bundan vazgeçirmek istemişler ve ona şöyle demişlerdir: "Sen Rasûlullah'tan işittiğin her şeyi yazıyorsun. Hâlbuki Allah Resulü, gazap ve hoşnutluk hallerinde de söz söylemektedir. "Bunun üzerine tereddüde düşen Abdullah, durumu Hz. Peygambere anlatınca Rasûlullah, onu dinledikten sonra şöyle buyurdu: "Yaz, çünkü canımı kudret elinde tutan yüce Allah'a yemin ederim ki, ağzımdan haktan başka bir şey çıkmamıştır." (Ahmed b. Hanbel, Müsned, II, 158).

SÜT EMME BAHSİ

Süt, emzikte olan çocuğun hususi vakitte, Âdem neslinden olan kadının memesinden emmesidir. Süt hükmü, müddet içinde az veya çok emmekle sabit olur, müddetten sonra sabit olmaz. Bu müddet  iki buçuk senedir, İmameyne göre iki senedir.[1]

Neseb ile haram olan, süt ile haram olur, ancak süt oğlunun ninesi, süt oğlunun kız kardeşi, süt oğlunun halası, süt oğlunun anası, süt kız kardeşinin anası, süt amcasının anası, süt halasının annesi, sütten olan dayısı, süt teyzesi müstesnadır. (bunlar haram olmaz.) Yine kadının sütten olan oğlunun erkek kardeşi de müstes-nadır. Bunun üzerine diğerlerini kıyas et.  

Süt ve neseb bakımından erkek kardeşin kız kardeşi helaldır. Bu, bir babadan erkek kardeş gibidir ki, o erkeğin anne tarafından bir kız kardeşi vardır. Bu kızkardeşi baba tarafından olan erkek kardeşine helaldır.[2]

Emme zamanları ihtılaflı da olsa, aynı memeden emen iki çocuk arasında helallik yoktur; bir süt çocuğu ve süt annesinin çocuğu arasında da, ne kadar aşağı inilirse inilsin hüküm böyledir.

Yine emziren kadının kocası ki, kadının sütü o kocadandır, o koca süt çocuğunun babasıdır, onun oğlu süt çocuğunun karde-şidir, onun kızı süt çocuğunun kız kardeşidir. Onun kardeşi süt çocuğunun amcasıdır, onun kız kardeşi süt çocuğunun halasıdır (bunların arasında da helallik yoktur.)

Koyundan, veya erkekten süt emen çocuklar arasında haram-lık yoktur; kadının sütü ile yapılan şırıngada da haramlık yoktur. Bekarın ve ölü kadının sütü haram edicidir; aynı şekilde burnundan sütün damlatılması ve boğaza akıtılması da haram edicidir.

Yemek ile karıştırılan süt haram edici değildir. İmameyn sütün galip olması durumunda ihtilaf ettiler. Süt eğer su ile karışılırsa, ilaçla veya koyun sütüyle karışılırsa galip (fazla) olana itibar edilir.

Aynı şekilde başka bir kadının sütüyle karıştırılırsa yine galip olana itibar edilir; İmamı Muhammed’e göre haramlık her iki kadına tealluk eder.

Eğer kadın, küçük olan kumasını emzirse[3], her ikisi kocasına haramdır, eğer cima edilmemişse büyük kadın için mehir yoktur; küçük kadın için mehrin yarısı vardır. Eğer büyük kadın nikahlı olduğunu bilse ve nikahı bozmayı kast ederek emzirse koca, küçük kadına verdiği yarım mehri, büyüğe müraacat ederek talep eder, ancak büyük kadın nikahı bilmiyorsa veya küçüğün helak olmasını veya açlığını def etmeyi kast ederse veya bunun nikahı bozduğunu bilmese kocanın ona müraacat etme hakkı yoktur. Bu hususta söz (büyük) hanıma aittir.

Mal davalarının kendisiyle sabit olduğu delil ile süt sabit olur.[4]

Koca, ‘şu kadın benim sütten kız kardeşimdir’ dese, sonra hata ettiğini iddia etse, sözü tasdik edilir.