METİN
Şeyh Kâsım'ın «Tashih» namını verdiği kitabında söylediklerinin hasılı şudur ki, müftü ile kadı arasında fark yoktur.
Ancak, müftü hükmü haber verir, kadı ise onu ilzam eder. Mercuh, yani terkedilmiş bir kaville hüküm ve fetva vermek cehalettir, icmaa muhalefettir.  Müleffek hüküm, bi'l-icma batıldır.
Bir müçtehidi amelde taklid ettikten sonra rücû etmek, bilittifak batıldır. Mezhepte muhtar olan budur. Hilâf, müçtehid olan kadıya mahsustur. Mukallide gelince; onun, mezhebi hilafına hüküm vermesi asla nafiz/geçerli değildir. «el-Künye» nam kitapta da böyledir.
Ben derim ki: Bilhassa bizim zamanımızda katiyyen nafiz olamaz. Çünkü Sultan, zayıf kavillerle hüküm vermekten nehyettiğini fermanında hasseten bildirmiştir. Şu halde,

Ebu Hureyre’den (Radıyellahu anhu) Resulullah’ın (Sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurduğu rivayet edildi:

“Peygamberler baba bir kardeş gibidirler. Anneleri değişiktir. Dinleri birdir. Ben Meryemoğlu İsa’ya insanların en evlasıyım (layık olanıyım). Zira onunla benim aramda peygamber yoktur. Ve O, mutlaka inecektir.
Onu gördüğünüz vakitte onu kırmızı ve beyaza mail/meyleden, orta boylu bir adam olarak tanıyın. Üzerinde iki kırmızımsı elbise vardır. Her ne kadar ona ıslaklık değmese de sanki başından su damlıyor.
Haçı kırar, hınzırları öldürür, cizyeyi (gayri müslümlerden alınan vergi) kaldırır, insanları islama davet eder. O'nun zamanında Allah, islamdan başka bütün milletleri helak eder. Zamanında Allah, Mesih Deccali helak eder.
Yeryüzüne emniyet gelir, hatta aslanlar develerle otlar, kaplanlar ineklerle otlar, kurtlar koyunlarla otlar, çocuklar yılanlarla oynar da onlara zarar vermezler.