Namaz kılan kardeşlerimizin pek çoğu, el ve ayak parmaklarının durumu hakkında çok yanlışlık yapmaktadırlar. Şöyleki, eller tekbir alınırken kulak yumuşağına değecek kadar kaldırılır -kadınlarda omuz hizasına kadar-, avuç içi kıbleye dönük olabilir veya yüze dönük olabilir, fakat parmaklar kendi halinde olmalıdır, yani parmakları sımsıkı yummamalı ve tamamen açmamalıdır, kendi haline bırakmalıdır. Eller bağlanınca, göbek altına denk gelecek şekilde sağ el ile sol elin bileği kavranır ve üç parmak bileğin üzerine geşecek şekilde baş parmak ve serçe parmağı ile halka yapılarak bilek kavranır, yani kürek sapını tutar gibi tutulmaz. Bu sırada gözler secde mahalline bakar.

Ruku'ya eğildiğimiz vakitte belimiz-sırtımız ve başımız dümdüz olur, ellerimiz dizlerimizi tutar ve parmaklar açık şekilde diz kapağını kavrar. Sedceye gidince ellerin parmaklarını kıbleye doğru döndürüp, ellerimizi göz hizamıza gelecek şekilde yere koruz ve bastırırız, yani ellerin dışı tümsek şeklinde olmayacaktır. Baş parmaklar diğer parmaklara bitişik olacak, hepsi birlikte kıbleye doğru dönecektir. Eğer parmaklar açılırsa hayvanların haline benzediğinden mekruh olur. Secde ettiğimiz anda ayak parmakları da kıbleye doğru döndürülmeli ve yere bastırılmalıdır, yerden kaldırılmamalıdır. Eğer secde anında iki ayak kalkarsa ve üç kere subhanellah diyecek kadar olursa namazı bozulur. Tek ayak kaldırmışsa mekruh olur, namazı bozulmaz. Ayaklar arasını bir el miktarı -10-15 cm- kadar açarız ve ayak parmakları kıbleye doğru dönmüş, ayaklar birbirine paralel şekilde olur. Secde anında ayak topuklarını birbiriyle birleştirmeyiz. 

Tahıyyatta oturduğu zaman eller dizin üzerine konacak ve parmaklar kendi halinde bırakılacak ve kıbleye doğru dönecektir. Selamdan sonra üç istiğfar ve- Allahume entes-selam ve nimkes-selam tebarek te yâ zel celali vel ikram- denildikten sonra yanındakilerle musafaha eder. 

Konuyu tamamlarken şu soruyu soralım: Eller kaç yerde kaldırılır? Cevaplarınızı yorum kısmına yazın.