Nuh (Aleyhisselam)’ın kavmi çoğalmış, yeryüzünü şenlendirmişler fakat bir olan Allah'u Tealayı unutmuşlardı. Putlara, yıldızlara tapınıp doğru yoldan çıkmışlardı. Nuh (Aleyhisselam) kavmine elli yaşında peygamber olarak gönderildi.

Kavmine, bir olan Allaha ibadet etmeyi, ona hiçbir şeyi ortak koşmamayı, aksi taktirde azaba uğracaklarını bildirdi.

Fakat onlar bu sözlere kulak asmayıp isyanda direttiler. O kadar ileri gittiler ki, Nuh (Aleyhisselam)’a:

“Ey Nuh bizim ile muhakkak ki mücadelede bulundun ve bunu artırdın. Eğer sen sadıksan o tehdit ettiği azabı getir” dierek meydan okudular.

Nuh (Aleyhisselam) da:

“Onu size ancak Allah dilerse getirir” dedi.

1. MEKTUBUN BAŞLIĞI VE KONUSU

Evvelki mektup, ismi zahir ile münasib olan bir takım hallerin beyanı, tevhidden olan hususi bir kısmın zuhurunun beyanı, Arş'ın üstünde vakı olan bir takım yükselişlerin beyanı, Cennet derecelerinin açılması, bazı Allah dostlarının mertebelerinin zahir olması hakkındadır.

Bu mektup, İmamı Rabbani (kuddise sırruhu) tarafından büyük şeyhine yazılmıştır. Bu ol bir zattır ki kamil, kemale erdirici, velayet derecelerine ulaşan, sonu başa girdirme yoluna hidayet eden, razı olunmuş dini kuvvetlendirici, şeyhimiz, imamımız, Şeyh Muhammed Baki, en-Nakşibendi el Ahrâri’dir. Allah'u Teâlâ onun mukaddes sırrını pak eylesin ve onu temenni ettiğinin en son noktasına ulaştırsın.